Smutek rozdziera moje serce,
Żal mąci umysł.
Szarość dnia zdaje się nocą,
Przygnębia pustką swoją.
Gdzie radość, blask słońca,
Co dni parne rozświetla?
Gdzie uśmiech promiennej osoby,
Co rozgrzeje zziębnięte serce?
65) 27/10/2006 Katowice
Oczy są zwierciadłem duszy, Wiersze serca głosem. Odezwie się samo, gdy przyjdzie natchnienie.
Smutek rozdziera moje serce,
Żal mąci umysł.
Szarość dnia zdaje się nocą,
Przygnębia pustką swoją.
Gdzie radość, blask słońca,
Co dni parne rozświetla?
Gdzie uśmiech promiennej osoby,
Co rozgrzeje zziębnięte serce?
65) 27/10/2006 Katowice
Autor:
Sharka Larim
o
06:46
0
komentarze
Biały obłok unosi się ponad morze,
sunie po gładkiej toni w dal,
gdzie za horyzontem chowa się słońce.
Niestraszne mu sztormy silne,
huczące wichry nie burzą spokoju bieli,
która opiera się każdemu podmuchowi.
58) 04/05/2006 Tychy
Autor:
Sharka Larim
o
06:43
0
komentarze
nie wiedziałam, że będą następne.
Gdy powstał piąty,
potrzebowałam oczyścić wnętrze.
Gdy powstał dwunasty
zaczęłam tworzyć własny świat.
Gdy powstał piętnasty,
poznałam nowy smak życia.
Gdy powstał dwudziesty piąty,
pokochałam szczerze całym sercem.
Gdy powstał trzydziesty trzeci,
zraniona bałam się, że stracę.
Gdy powstał czterdziesty czarty,
odkryłam spełnienie mej duszy.
50) 07/06/2005 Tychy
Autor:
Sharka Larim
o
06:42
0
komentarze
Świt jasnym blaskiem oświetla Ziemię,
Budzi życie drzemiące w ciemnościach.
Otuchy dodaje strapionemu wędrowcy,
Energii udziela do dalszej drogi.
Południe okrągłą tarczę słońca prezentuje,
Ogrzewając ziemię ciepłymi promieniami.
Radość budzi ciepłością dnia,
Odwagę wzmaga w wędrowcu dalekim.
Wieczór chodem powieje przyjemnym,
Po trudzie dnia ukojenie czyni.
Ulgę daje po długim marszu,
Dla wędrowca to ukojenie chwili.
Noc ciemna zalega bezkresne pola,
Do snu nawołuje żywe istoty.
Zmęczony wędrowiec na polanie spoczywa,
Wysoka trawa mu królewskim łożem.
38) 03-12-2004 Tychy
Autor:
Sharka Larim
o
06:41
0
komentarze